Nameless

Omdat het ondertussen weer eens tijd werd dat ik m’n stukje internet update, deed ik dat. Mijn non-existente lezers zullen door hebben dat ik een nieuwe layout heb gecharterd van de Interwebz.

Ondertussen is het April en faalt alles. Ik heb tentamenweek en stress me dus dood (vandaar dat ik nu niet slaap, maar hier zit, te stressen).

Korte lijst met dingen die in de tussentijd gebeurden: (niet uitzonderlijk veel)

1. Well, ik zit ondertussen in mijn 3e tentamenperiode

2. Ik heb nog steeds een vriendje (al weer 8 maanden en 3 dagen)

3. Team Deathspoon won de pub-quiz in Februari en verloor de titel in Maart weer door 3e te worden. De volgende keer is het tijd voor REVANCHE! (En Roeland moet zijn beker wel terug krijgen, natuurlijk)

4. In Mei ga ik naar Newcastle met de GAG (studievereniging FTW)

5. Ik werk nog steeds bij het DC van Super de Boer

6. Dinsdag heb ik mijn tentamen Syntax

7. Ik heb écht nieuwe schoenen nodig

8. Alex is me nog steeds een verjaardagskado schuldig

9. En verder… niet veel bijzonders..

En dan nu, dingen die niet mijn Birthday Wishlist zijn.

Ondertussen zit ik alweer in mijn tweede tentamenperiode. Ik heb al 5 toetsen gehad en heb er nog 3 te gaan. Oh, de vreugde toch. Het is nieuwjaar geweest en ik heb nogsteeds iets met Peter, wat uitzonderlijk awesome is. Ik ben bijna jarig, het feest staat op de planning en ik ga in Mei naar Newcastle. Verder staat er dit jaar nog niet echt heel veel gepland, maar dat komt vast vanzelf nog wel.

The Southern Vampire Mysteries
Dead Until Dark
Living Dead In Dallas
Club Dead
Dead To The World
Dead As A Doornail
Definitely Dead
All Together Dead
From Dead To Worse
Dead And Gone

Palahniuk
Haunted
Rant
Pygmy

Tot nu toe heb ik 4/5 tentamens gehaald! Yess! Ik ben echt awesome. (niet dat m’n punten uitzonderlijk hoog zijn, maar het gaat om het idee).

Lijst:
Vocabulary: 6,0
Grammar & Translation: 6,2
British Culture & History: 5,7
Writing English; Text Analysis: 7,3

Verder zit ik nu een beetje op de uni te zitten te wachten tot Michelle klaar is met college om te gaan squashen.

How are you all doing?

I’m doing fine!

Maar. Het is weer eens de tijd dat ik dingen vertel die ik recentelijk (of niet zo recentelijk) gedaan heb. Laten we beginnen bij 31 Oktober toen Tessa en ik Halloween feest gaven waar mensen verkleed waren en drank dronken. Zo, dat hebben we ook weer gehad dan. Ik herinner me vaag ergens dat die zaterdag (de 31e) mijn tentamenweek net was afgelopen. Ondertussen heb ik alweer 3 punten terug gekregen en heb tot nu toe nog niks gefaald (insert yay). Nu de laatste 2 punten nog voldoende en ik ben helemaal gelukkig. Maar wie zou dat niet zijn?

Ondertussen is Alex ook terug uit NY (ookal is er op dit stukje internet nog geen referentie gemaakt naar het feit dat hij daar was). En hij vond het daar erg vet, en dat is heel fijn voor hem. Ik ben natuurlijk nogsteeds erg jaloers maar dat maakt niet uit, het belangrijkste is dat hij het daar naar zijn zin gehad heeft en dat de hamburgers daar daadwerkelijk groter zijn dan hier. Ik vind dat vrij nutteloos, het is niet alsof mensen in Amerika meer energie per dag vebranden dan hier, waarom zou je het eten dan groter maken? Dit frustreert me mateloos.

Gisteren, overigens, was er een Dr. Who special die erg tof was. Omdat Anne (B) geen BBC kan ontvangen in haar huis in Ravenstein kwam ze gezellig bij ons kijken. Dat was leuk, daarna heb ik haar op de trein terug gezet en ben ik maar chocomel gaan drinken met Peter, dat was ook erg gezellig ^^.

Vandaag reed er een trein tegen een vrachtwagen aan. KLIK!. Peter zat in die trein en moest dus vet lang wachten tot hij er weer uit mocht. Aan de andere kant is hij wel geinterviewd door mensen die dingen wilden weten. Dat is wel weer vet, maar nogsteeds niet echt het lange wachten waard. Ik vind het overigens nogsteeds wel erg indrukwekkend dat iemand midden op een spoorwegovergang stil kan gaan staan ookal zie je de spoorwegovergang echt wel van mijlenver aankomen, en iedereen met een beetje verstand weet toch ook wel dat je daar niet moet gaan staan. Maar dat is eventjes het punt niet, het punt is dat er niemand dood is en dat alles uiteindelijk weer goed is gekomen. Soort van. Mijn terugreis vanaf Nijmegen duurde door dit hele debacle ook nog best een tijdje, je weet wel, treinen die niet verder rijden dan Wijchen, vanaf waar je dan met de bus terug moet naar Oss. Maar dat was allemaal nog wel te overzien en ik leef nog, de reis duurde ongeveer 20 minuten langer dan normaal.

En Dan Nu.. Iets Zeker Wel Vet Episch!
Dit weekend is het BATEAU-TIJD! Jazeker mensen, wij van de Blauwe Ballen (inclusief Peter en volgensmij nog wat aanhang) gaan een weekend op een boot in Amsterdam partyen! Zeker vet! Ik zal mijn camera meenemen en foto’s maken van naakte zatte mensen (en ook van naakte nuchtere mensen en geklede zatte mensen en geklede nuchtere mensen).

Zoals ik me meen te herinneren zou ik vaker gaan updaten op mijn kleine stukje internet. Nu doe ik dat ook wel, sowieso, alleen zien jullie dat niet (behavel Michelle en Loes dan, maar die zijn speciaal, dat is een ander verhaal).

Ik heb ook gewoon helemaal niks te vertellen. Misschien dat ik straks nog wel een post ga maken over mijn studie, Mirte en het instant drama dat Mirte creeerde tijdens en na de intro. Aangezien het drama nu toch zo goed als voorbij is kan ik het best wel vertellen. Bovendien weet er verder niemand van het bestaan van mijn blog af. Let’s do this then.

DRAMA! ALTIJD TOF!
In een tijd lang, lang geleden (het was Augustus) was er introductie van de Universiteit van Nijmegen. Ik was daar ook. Op mijn eerste dag van de introductie leerde ik Mirte kennen omdat ze wilde weten waar ik mijn piercing had laten zetten. Maar dat is het punt niet. Mirte stond op dat moment al 15 maanden(!) droog. En dat was erg, heel erg. Ze had het voornemen om een X aantal jongens te zoenen tijdens de introductie. En dat begon op de Karpe Noktem pubquiz met Daniel. Dat was nummer 1. Een aantal dagen daarna was het de beurt aan “jongeman waarvan we niet meer weten wie hij is”. Deze was bijna lid van Karpe Noktem maar is dat toch maar niet geworden. We weten dus ook echt niet meer wie het is. Vervolgens besprong Mirte Paul. Paul is een Amerikanistiek student en ook, je raad het al, lid van Karpe Noktem (*le surprise*). Ik kan me niet precies herinneren waar ze voor het eerst zoenden, maar het moet wel bij KN zijn geweest, denk ik. Anyway… Mirte besloot na dit voorval Paul toch wel leuk te gaan vinden, nadat ze weer met hem zoende een aantal dagen later vond ze hem nog leuker en toen ze erachter kwam dat hij gitaar speelde was er geen houden meer aan. Ze moest en zou deze jongeman (ahem, hij is 24) hebben. Tot nu toe niet echt veel drama zou je denken. Dat klopt.

Na een hoop heen en weer ge-sms en ge-msn (lang leve ons moderne tijdperk) besloten Paul en Mirte maar af te spreken. Op die desbetreffende afspraak werd besloten dat Paul ‘just friends’ wilde zijn. Mirte zag hier niet helemaal het nut van in en was bozig. Skip foreward naar een donderdag ergens toen er Drink-A-Lottery was van de GAG in de Shamrock. Ik en een aantal anderen (including Mirte) moesten de trein gaan halen terug. Mirte stapt op Paul af, jedi-mind-tricked hem (oke, dat niet, maar het leek er wel op) en zei tegen hem dat hij zou vergeten wat ze nu ging doen. Vervolgens zoende ze hem en liep ze naar buiten, Paul achterlatend met een uitdrukking van “WTF”. Paul besloot dit gebeuren te beschouwen als een one time indiscretion. En toen was er een Karpe Noktem borrel. Waar Mirte heel zat werd, en Paul niet met haar wilde zoenen. Dat stond Mirte niet zo aan en de hele terugweg naar haar kamer heeft ze geroepen hoe ze Paul ging castreren met een botte steen. (al weet ze zelf niet meer dat ze dat heeft gezegd, maar ik heb GETUIGEN)

De donderdag na deze maandag was er Guiness Anniversary in de Absolute Zero. Daar waren Paul en Mirte ook. Mirte was ondertussen al wel weer een beetje afgekoeld en ze had een Leuke Jongeman genaamd Frank meegenomen. Daar heeft ze die avond mee gezoend terwij Paul ernaast stond. Dat vond hij toch niet zo leuk en in de volgende week werden er verscheidene lijmpogingen ondernomen. Die allemaal faalden. Nu heeft Paul weer iets met zijn ex en Mirte heeft bijna iets met Frank. Ofzo.

 THE END.

“I wanted so badly to lie down next to her on the couch, to wrap my arms around her and sleep. Not fuck, like in the movies. Not even have sex. Just sleep together, in the most innocent sense of the phrase. But I lacked the courage and she had a boyfriend and I was gawky and she was gorgeous and I was hopelessly boring and she was endlessly fascinating. So I walked back to my room and collapsed on the bottom bunk, thinking that if people were rain, I was drizzle and she was a hurricane.”
- John Green, Looking For Alaska

Ik ben hier toch wel heel slecht in, dat hele blog gebeuren. Ik ga mezelf voornemen minstens één keer in de week te updaten. Voor mezelf, niet voor jullie non-existente lezers.

Anyhow, ik zit ondertussen alweer 2 weken en 1 dag op de universiteit van Nijmegen. Het is daar best wel heel erg gezellig en ik vind deze studie (Engelse taal en Cultuur) nu al erg veel vetter dan Business Studies vorig jaar. De docenten zijn tof, de mensen zijn tof, en er zit een jongen in mijn werkgroep die Elmo heet. Wat wil je nou nog meer? Nu zal je natuurlijk denken, zijn er dan ook geen downsides aan deze nieuwe geniaal geweldige studie? Nou, om eerlijk te zijn, nee. Nog niet in ieder geval. Ik vind alle vakken (behalve 1, maar daar kom ik zo op terug) daadwerkelijk leuk. Behalve dus British Culture and History, en dat ligt niet aan de man die dat aan ons vertelt, en het ligt ook niet aan de dingen die hij ons vertelt, maar dat ligt aan de collegezaal waar we dat in hebben.

 Stel. Je bent een Universiteit, in je eentje en je moet een rooster maken voor de eerstejaars Engels studenten. Donderdagmiddag lijkt je wel een leuke middag om British Culture and History te hebben en dat plan je dan ook gewoon zo in. Je kijkt naar het aantal studenten dat er is en vervolgens zoek je daar een collegezaal bij die genoeg plek heeft voor al die mensen. Zo zou het moeten gaan. Maar op een of andere manier schijnt dat onmogelijk te zijn voor de mensen in Nijmegen. Het is zo onmogelijk dat we gewoonweg een zuurstoftekort (oid) krijgen als we in die zaal zitten, gewoonweg omdat we met veels te veel in een kleine zaal zitten. Needless to say kunnen we ons dan ook niet echt concentreren ofzo. Dat werkt nu eenmaal niet goed als er te weinig zuurstof voor zo veel mensen is. Als ze dat probleem eens zoudend fixen zou ik niet met tegenzin naar de donderdagmiddag gaan.

Verder heb ik natuurlijk ook nogsteeds een vriendje. Ondertussen weet iedereen dat vast al, want het is nu al vrij oud nieuws. Ik verwacht niet van jullie non-existente lezers dat jullie zo ver achter lopen. Nu moet ik alleen eventjes kwijt dat Peter een heel lief vriendje is. Heel heel heel heel lief.

 Oh, verder heb ik ook nog voordat het schooljaar begon introductie gehad. Dat was ook heel erg vet. Echt enorm vet zelfs. Het minder vette was iedere nacht terug fietsen naar Berg en Dal. Het wel vette was dat Remco zijn kamer aan ons heeft uitgeleend. Dat was wel keitof van hem. Tijdens de introductie heb ik zoveel dingen gedaan dat ik ze nu niet eens meer allemaal kan opnoemen. De hoogtepunten waren toch echt wel: de Absolute Zero, de speurtocht, chillen op Dennis’ kamer, de pubquiz(2x!), de terugweg van het weekend (waar ik zometeen wellicht meer over te melden heb) en de Open Stage Night.

 HET WEEKEND!
Tijdens de Introductie in Nijmegen krijg je op een gegeven moment de keuze uit een aantal introductieweekenden. Ik denk dat ze dat doen zodat in het weekend van de introductie de stad zo goed als nieuwe eerstejaars vrij is, zodat de gewone mensen ook nog een beetje uit kunnen gaan zonder aangevallen te worden door heel veel 18-jarige hormonen. Het probleem bij ons weekend was dat wij een zeer ongunstige (lees: extreem bagger) inschrijftijd hadden. We gingen dus uiteindelijk naar ons Geen Keus weekend. Dit weekend heette Pauper’s Paradise, en dat was het ook zeker. Het was extreem bagger, de organisatie was ruk en er was alleen bocht te drinken (Heineken dus). Wij, als blauwe ballen (de mentorgroep) zijnde besloten er dus maar het beste van te maken. Uiteindelijk kwam het er op neer dat we 2 dagen lang extreem hard gechilld hebben op een grasveld terwijl we eigenlijk andere dingen zouden moeten doen van de organisatie, maar dat weigerden we. Het was daar tenslotte veels te warm voor. Maar het geniaalste deel van het weekend moest toen nog komen… namelijk de terugweg. Roeland (extreem epische jongeman met vreselijk geweldig gevoel voor humor) zag namelijk een plaats waar we langsreden de Oeffelt heet. Als je al 2 dagen lam bent en extreem gaar is dat erg grappig blijkbaar. Hij heeft het over niets anders gehad heel de terugweg. We hebben het over de 500 meter Oeffelen gehad, en wat Oeffelen nu eigenlijk is en of iedereen vanacht wel fijn geoeffelt had. Dat was erg fijn.

Verder heb ik vast meer te vertellen, maar daar kom ik nu eventjes niet op helaas. Tot de volgende keer (die snel moet komen, anders faal ik in mijn voornemens).

Dear God, I really am in love.