Protected: ..
March 24th, 2008
Helemaal niks.
March 23rd, 2008
Nee, ik heb eigenlijk helemaal niks te vertellen. Het is Pasen, de tijd dat Jezus uit z’n grot kwam zo’n 2000 jaar geleden, en er is eigenlijk helemaal niets aan de hand.
Vandaag is het Paasdag, bij Remco, waar alle stoners vrolijk paasen vieren, ze paasen de joint, in dit geval. Ik zit thuis, want ik zuuk het niet om iets te gaan doen, net belde Geert wel of ik naar het Kaatje ging, maar daar heb ik niet echt zin in ofzo. Gisteren had ik ook al geen zin, en toen ben ik ook rond 11 alweer naar huis gegaan. Ik ben een beetje in zo’n bleegh-stemming, ik zuuk eigenlijk vrij weinig. Ik zou nog kunnen gaan partyen, maar dat heeft ook vrij weinig zin.
Over twee weken is het alweer toetsweek. Beperkte toetsweek noemen ze dat, omdat deze maar 3 dagen duurt, niet dat dat echt nuttig is, want ik heb alsnog 4 toetsen, 5 met m’n mondeling Fast Lane erbij geteld. Ik vind dat eigenlijk niet echt beperkt. Stelletje lijers. Willen ze me overspannen hebben ofzo? In ieder geval, daarna is het al snel de week van de buitenlandse reizen, dan heb ik ook niet echt veel les, hoop ik althans. En over een paar weken heb ik 3 rijlessen in de week, want deze week is m’n vent er niet, hij is op vakantie.
En nu iets compleet anders.
Ik eis m’n hopeloze romance. Nu.
De homo-erotische subtext van The Mars Volta.
March 8th, 2008
6 Maart 2008 – Tilburg, 013
Met goede moed gingen ik, Haggis en Adje op weg naar Tilburg, om half 8 zou de zaal open gaan dus moesten we er extreem vroeg zijn, althans, dat vond ik. Dus om 18:04 stonden we op Centraal, en gingen we met de trein. Voor de verandering was die ook op tijd. Afijn, een half uurtje later stonden we in Tilburg. Nu nog naar de 013. Toen we daar eenmaal waren, stond er niet zo’n rij als ik verwacht had, er stonden namelijk iets van 7 mensen. Voor half 8 mochten we al naar binnen, en toen stonden we in de 013 *woohoo*.
Ik ging een shirt kopen (een mad sexy shirt, zeker wel) en daarna kwam ik een Amerikaan tegen, hij heet Andy en reist een beetje de wereld af om overal concerten te zien, vind ‘ie leuk denk ik. Een uurtje met hem gesocialiseerd en toen eens naar de zaal gelopen. Het concert zou om half 9 beginnen en dus stond ik toen braaf vooraan. Om 10 over half 9 begon het concert, ze begonnen met Roulette Dares (niet live), wat een erg vet nummer is. Op de cd duurt dat nummer ongeveer 8 minuten, maar live duurt het bijna 20 minuten. Erg indrukwekkend allemaal.
Maargoed, om to the point te komen, de titel van dit stukje, de homo-erotische subtext.. Op het podium, de interactie tussen Omar en Cedric, de vonken sprongen ervanaf! Mijn eerste gedachte toen het me echt aan opvallen was: “die twee moeten echt de meest geweldige seks ooit hebben”. Mijn tweede gedachte was: ”Ik zou willen dat ik Omar was..”. Het was gewoon, zo prachtig om naar te kijken, de interactie was gewoon, wow. Op een gegeven moment pakte Cedric z’n microfoon en besloot om Omar ermee te ‘vangen’. Vond ‘ie leuk denk ik. Het was wel geniaal.
En Cedric! Ik wordt gewoon al moe als ik naar die man kijk! Hij springt en danst en maar in het rond, en dan toch nog zo hoog kunnen zingen terwijl ‘ie zo druk heen en weer aan het springen is. Echt een applaus voor hem hoor, dat hij die hoge noten op het podium gewoon kan halen, voor een vrouw zijn die noten al hoog!
Wat me wel opviel aan het publiek dat ze allemaal behoorlijk rustig waren, geen pits enzovoorts, wat ik wel verwacht had, aangezien het wel hele drukke harde muziek is. Maar nee, op en paar fanatiekelingen na stond iedereen op zijn plaats een beetje te dansen, in zichzelf, en iedereen genoot ook echt. Het was gewoon prachtig om te zien.
En toen, na ongeveer twee en een half uur, speelden ze twee nummers akoestisch. Asilos Magdalena (013 live) en Miranda That Ghost Just Isn’t Holy Anymore. Ik stond met tranen in m’n ogen, en uiteindelijk, het laatste lied, Day Of The Baphomets, toen ging iedereen toch echt uit z’n dak.
Al met al was het een drie uur lang durend oorgasme en ik zou willen dat het nog langer had geduurd. We misten onze trein terug omdat het concert gewoon nog niet voorbij was. Maar voortijdig weggaan bij zo iets geweldigs? Ik dacht het toch niet.. Uiteindelijk zijn we opgehaald in Den Bosch door de Mutti (bedankt daarvoor!)