een mailtje van de Inspectie van het Onderwijs met de vraag of ik eventjes een enquete voor ze in wilde vullen over de invoering van de Harde Knip (jeweetwel, het niet mogen beginnen aan je master als je nog punten uit je bachelor mist). Aan het einde van deze vragenlijst werd er mij gevraagd of ik nog vragen en/of opmerkingen had over de invoering van de Harde Knip, dit is mijn antwoord:

Om eerlijk te zijn vind ik de invoering van de harde knip een belachelijk besluit. Op deze manier worden studenten misschien wel gedwongen hun bachelor binnen 4 jaar te halen, maar degenen die dat niet doen, of in eerste instantie de verkeerde studiekeuze hebben gemaakt worden hier de dupe van. Men kan niet verwachten van 6VWO studenten dat ze in een keer de goede keuze voor hun studie maken. Hoe veel mensen weten nu precies wat ze met de rest van hun leven willen op hun 18/19e? Op deze manier wordt er veel meer druk op de juiste keuze maken gezet en worden mensen die niet gelijk goed kiezen vaak afgestraft. Het is ronduit belachelijk. Zo wordt studeren niet meer toegankelijk, maar juist meer voor de elite, die wel het geld heeft om die extra jaren bachelor te betalen. Studeren hoort leuk te zijn, je hoort je kennis te kunnen verbreden, het gaat niet om de resultaten zo snel mogelijk halen, het gaat erom dat je uiteindelijk afstudeert met het idee dat je daadwerkelijk iets gedaan hebt. Zoals het nu gaat wordt studeren alleen maar een stressvolle bezigheid, en stress is natuurlijk ook niet erg bevorderlijk voor de studieresultaten. Verder verwacht ik niet dat jullie ook maar enigszins iets doen met het commentaar dat hier door studenten neer wordt gezet. Die harde knip komt er toch wel, of wij het er nu mee eens zijn of niet.

Jaja. Els doet iets voor niets.

Ik vrijwillig voor 2 dagen bij Go Short. Een, zoals de naam al zegt, korte film festival in Nijmegen. Voor 2 avonden zit ik op een kantoor de deur open te maken en de telefoon op te nemen. Heel inspirerend allemaal. En terwijl ik dat doen heb ik gewoon internet tot mijn beschikking en het boek Game of Thrones. Ik kom de avond wel door, beetje de deur openmaken, beetje de telefoon opnemen, beetje koffie zetten en koffie drinken. En ik krijg ook nog een een gratis shirt en ik voel me enigszins belangrijk. Komt helemaal goed dus.

Maar misschien is het toch niet iets voor niets. Ik krijg tenslotte een shirt. En er is koffie.

Lang geleden, in een universum dat verdacht veel op het onze lijkt, werd er een kindje geboren. Zijn ouders noemden hem Bob. Toen Bob 8 jaar oud was ging hij een keer buiten spelen met zijn vriendjes, en toen gebeurde er iets vreselijks! Bob werd gebeten door een radioactieve emo! Zijn vriendjes renden weg in angst en Bob lag zieltogend op de grond te huilen. Nadat zijn huilbui voorbij was ging hij terug naar huis waar hij erachter kwam dat zijn ouders dood waren. Hij was erg Sadface. De kinderbescherming kwam en ze stopten Bob in een weeshuis waar hij kennis maakte met Phil. Phil en Bob werden BFF’s, dachten ze. Totdat Bob zijn haar voor zijn ogen begon te groeien en hij zwarte nagellak ging dragen en naar Dashboard Confessional begon te luisteren. Bob en Phil groeiden uit elkaar en begonnen een hekel aan elkaar te krijgen. Het was allemaal erg dramatisch. Op een dag werd Bob wakker en wilde hij alleen nog maar luisteren naar de naam Captain Sadface. Hij was een nieuwe superheld geworden, allemaal dankzij de radioactieve emo die hem had gebeten toen hij 8 was. Zijn speciale kracht: hij weet elke situatie zo om te vormen dat iedereen er allerlei gevoelens bij krijgt. Als dat niet werkt valt hij mensen aan met zijn Sadface-beam. Phil zag dit allemaal gebeuren en ging psychologie studeren. Uiteindelijk werd hij Professor Doctor Phil. De nemesis van Captain Sadface! Hij denkt altijd positief en zijn speciale krachten zijn dat hij iedereen naar La Hacienda in Texas kan sturen als ze niet positief genoeg zijn. Zovan *POEF* en je bent op La Hacienda.

… To Be Continued…

Het is alweer een tijdje geleden dat ik hier van alles neerzette. Dit kan drie dingen betekenen: 1. Er gebeuren gewoon écht geen interessante dingen in mijn leven of 2. De spannende dingen die in mijn leven zijn zo alles consumerend dat ik geen tijd heb om hier dingen op te schrijven óf 3. De dingen die gebeuren zijn niet echt geschikt voor het internet.

Mijn conclusie is dat het een combinatie van de laatste 2 dingen is. Mijn leven is op zich niet zo saai, maar ik heb het wel een beetje druk op het moment. Bedoel van, ik moet een scriptie schrijven (over Supernatural, YAY), en ik ben gepromoveerd tot management van Nijmegen’s jongste toneelvereniging: The Understudies. En ondertussen moet ik natuurlijk ook luisteren naar mensen die praten en lol maken en colleges volgen en huiswerk maken en series kijken (want series kijken is nu officieel research geworden).

Maargoed, morgen ga ik naar Zeist voor Anne’s verjaardag. Op het moment ben ik druk bezig haar kado af te krijgen, het wordt awesome. Ook heeft mijn Vati vanochtend een hele mooie kast in elkaar gezet die ik volgepropt heb met spannende keukenartikelen.

Misschien is het ook wel een beetje iets van het eerste, zo boeiend is mijn leven nu ook weer niet

Soms vind ik de wereld niet eerlijk.