Vandaag was eindelijk de dag. Ik kreeg een nieuw raam. Het had dan ook lang genoeg op zich laten wachten, origineel zou het nieuwe raam ongeveer half mei moeten zijn geweest. Maar dat waren leugens.

Er was mij verteld dat de bouwvakker-raambouwers er ‘s ochtends zouden zijn. Dus ik ben om half 7 opgestaan voor het geval ze er om 7 uur zouden zijn. Dat waren ze niet, dus ik had langer kunnen slapen. De bouwvakker-raambouwers waren er rond half 9, toen ik dus al geruime tijd wakker was en me afvroeg wat ik met al deze wakkere tijd moest gaan doen.

Afijn. Ze waren er dus. En toen begon het allemaal. Een grote hoeveelheid apparatuur werd naar boven gesleurd en in de keuken en op het dakterras gedeponeerd. Tot nu toe ging alles nog goed. Toen moest dus het oude raam eruit. Eerst werd er een gigantisch zeil door mijn kamer heen gehangen, zodat het meeste puin niet bij mij terecht zou komen. How considerate. Daarna was het slooptijd. Ramen werden uit mijn oude kozijn gesloopt, en dat scheen nog wel enigszins succesvol te zijn. Daarna moest het oude (van ellende uit elkaar vallende, rottende, lekkende) kozijn verwijderd worden. Dat ging blijkbaar niet zo heel soepel, aangezien er een hoop gevloek, getier en puin op mijn vloer bij kwam kijken. Afijn. Dat kozijn werd uiteindelijk in stukjes verwijderd, en ik kwam erachter dat sommige zagen verbazingwekkend veel klinken als wasmachines op een of andere manier. Daarna moest het nieuwe kozijn in het nu grote gapende gat in mijn muur. Dat was blijkbaar nog ingewikkelder dan het verwijderen van een kozijn, want dit ging gepaard met gevloek, getier, gehamer en nog meer puin op mijn vloer (note: het puin bestond voornamelijk uit stukjes baksteen, ergens kan dat écht niet goed zijn). Toen uiteindelijk, het duurde erg lang, het kozijn in place was gingen de bouwvakker-ramenbouwers lunchpauze houden, want het was toen al bijna half 1.

Na hun pauze kwamen ze terug en kwamen ze tot de conclusie dat er een bijennest in mijn muur groeit. Vervolgens kwam het verzoek of ik geen haarlak of iets dergelijks had. Ik heb ze maar een bus deodorant gegeven en daarmee zijn ze de bijen te lijf gegaan. Ik hoop dat ze niet al te boos zijn (de bijen, niet de bouwvakker-ramenbouwers). Daarna was het tijd voor het inzetten van de nieuwe ruiten, en ik moet eerlijk toegeven dat mijn aandacht toen een beetje verslapte omdat ik Topchef aan het kijken was op internet. Maargoed. Toen ik uiteindelijk weer ging kijken waren er al 4 van de 6 ruiten ingezet. Victorie! Ondertussen zijn alle ruiten ingezet. Het is dan ook significant minder koud geworden dan dat het was toen er, you know, een groot gat in mijn muur zat.

Ondertussen zijn de bouwvakker-raambouwers mijn vloer had moeten doen. Een geluk bij een nieuw raam noemen ze dat denk ik.

En toen vertelden ze me dat ze vrijdagochtend nog een keer langskomen om alles goed af te werken, er komen nieuwe planken en een of ander iets met een naam dat blijkbaar ook nodig was en ook nog iets anders dat ook een naam had. Het zijn wel toffe bouwvakker-raambouwers. Ze nemen hun werk in ieder geval serieus.