Els bakt taart.

Omdat Alex, een vriend van me, samen met een andere kerel een bedrijf heeft opgericht had ik ze beloofd om een taart te bakken. En dat is natuurlijk niet zo maar gedaan.

Zaterdag begon het grote avontuur, eerst nog even snel op en neer naar de supermarkt omdat ik was vergeten vanillesmaak en banketbakkersroom te kopen. Rond een uur of 8 begon ik met bakken. Whoop. Eerst moesten de eieren op kamertemperatuur komen, wat veels te lang duurde, dus in de tussentijd maakte ik banketbakkersroom. Na een lange tijd wachten waren de eieren eindelijk niet meer veels te koud en werd het beslag voor de taart gemaakt. Dit is een vrij secuur werkje, omdat het beslag ongeveer 2,5 keer zo groot moet worden geklopt als het origineel was. Dat duurt een tijdje. Na ongeveer 11 minuten beslag kloppen had ik het meest luchtige spul dat ik ooit gemaakt had en was het tijd om de taart te gaan bakken. Het beslag ging het bakblik in en werd de oven ingeschoven. Na 40 minuten op 160 graden was het de meest prachtig gelukte biscuittaart ooit geworden (naar mijn persoonlijke mening dan). Hij was fluffy en awesome. Toen moest de taart afkoelen en ging ik aan de slag met de fondant, want het oog wil ook wat. De fondant moest oranje worden, dus heb ik er een vrij grote hoeveelheid kleurstofjes doorheen gekneed tot het ongeveer het oranje was dat ik wilde dat het werd. Toen was de taart wel een beetje afgekoeld en ging hij doormidden. Nadat ik een hele pot jam tussen de taart had gepropt ging er ook nog ongeveer 600ml banketbakkersroom tussen en kon de bovenkant er weer op. Nu kwam het leuke stuk, de taart bekleden met fondant. Dat was wel een grotere uitdaging dan ik had gedacht. Eerst moet de fondant dun worden uitgerold en na een aantal keren falen lukte het uiteindelijk om het mooi plat en even dik aan alle kanten te krijgen. Toen ging de fondant over de taart heen en was de taart ineens oranje. Hoe cool? Toen moest het logo van Alex’ bedrijf er nog op, dat heb ik uitgesneden uit witte fondant en erop geplakt. Toen nog wat extra water met kleurstof over de taart gedaan en het bestrooid met poedersuiker.

Het eindresultaat:


Wespen: de update.

De wespen zijn dood!

Soort van dan, er zijn een aantal die-hards die maar niet willen sterven. Ik zweer dat het gif dat ze in de muur hebben gespoten hun zenuwstelsel aantast, want er vloog er vandaag een binnen die overal maar at random tegenaan vloog, totdat hij mijn lamp vond, die blijkbaar heel aardig was. Daar heeft ie een hoop omheen gevlogen, soort van, en toen stortte hij neer en kreeg hij stuiptrekkingen. Toen heb ik hem maar uit zijn lijden verlost door hem te verzuipen.

Het zit er weer op.

De eerste collegeweek is officieel voorbij. Natuurlijk was het deze week allemaal nog rustig, maar ‘rustig’ is een relatief begrip op de universiteit. Ik kwam erachter dat ik eigenlijk helemaal niet zo veel colleges heb en dus ook woensdag en donderdag vrij heb. Wat best wel fijn is. Mijn nieuwe colleges zijn wel erg leuk. Ik doe dus een vrije minor Sociologie, en daar heb ik tot nu toe twee vakken van gehad, Introductie in de Communicatiewetenschappen en Hoofdvragen van de Sociologie. Ik leerde deze week dat ik statistisch gezien tot de slimste/meest hoogopgeleide 10% van Nederland behoor, en dat dit effecten heeft op mijn datingleven, want hoogopgeleide mensen daten over het algemeen met andere hoogopgeleiden en hetzelfde geldt voor laagopgeleiden. Die blijven ook een beetje bij elkaar hangen. Dit heeft vervolgens weer effecten op het verschil tussen arm en rijk in Nederland (en de wereld) omdat hoogopgeleide stellen over het algemeen toch wel weer meer geld te besteden hebben dan degene die dat niet zijn. Al met al vind ik mijn nieuwe colleges erg boeiend.

Een korte update over het wespenprobleem: ze zitten er nog. Ik belde mijn huisbaas, en die zei dat hij de DAR zou bellen om de wespen te verwijderen. Vervolgens ging hij eerst kijken in mijn huis en concludeerde hij dat het ‘niet zo erg leek en dat hij dacht dat de wespen vanzelf wel weer weg waren gegaan’. Toen heb ik hem even duidelijk gemaakt dat het dus niet zo werkt, en als het goed is komt er nu maandag een man die wespen doodmaakt. Dat is wel fijn toch? Alleen in de tussentijd is het niet echt relaxt slapen op mijn kamer zoals je kan begrijpen. Ik heb het niet zo op wespen. Ze zijn nogal akelig. Vanwege het wespendebacle heb ik dus de afgelopen nachten niet in mijn kamer geslapen. Van woensdag op donderdag sliep ik in Breda, van donderdag op vrijdag sliep ik bij Janna (previously known als Jadien) en daarna was ik weer in Oss bij mijn ouders omdat ik moest werken. Deze zondag slaap ik wel op mijn kamer en hoop ik dat ik de nacht overleef met een stel boze sluipmoordenaars die in mijn kamer rondvliegen.

En wat ik natuurlijk vergeten ben om hier neer te zetten: ik heb mijn propedeuse eindelijk gehaald. Het werd dan ook eens tijd.